 |
| Κλικ στην εικόνα για να μεταφερθείτε στην ιστοσελίδα των εκδόσεων Αλφειός |
Γιώργος Μιλτ. Σαλεμής
Μπορείτε να ακούσετε το κείμενο εδώ
Το 2012, ανησυχώντας τόσο για τα μυαλά που κουβαλάγανε μερικοί Έλληνες, όσο και για τα μυαλά που κουβαλάγανε μερικοί γείτονες των Ελλήνων, κάθισα και έγγραψα το δοκίμιο για την εθνική ταυτότητα των Αρβανιτών.
Η προσέγγιση του ζητήματος δεν ήταν της πεπατημένης. Αλλιώς δεν θα είχα να πω κάτι.
Διέφερε από τις δεξιές αλλά και "αριστερές" παραλλαγές του εθνοφυλετισμού, διέφερε και απ' τις αριστερές της "συνείδησης" και του βουλησιοκρατικού αυτοπροσδιορισμού.
Αντί να κοιτάει τα "πατήματα", μελετούσε τον "λύκο", ήγουν, τον τρόπο ύπαρξης, τον τρόπο ζωής δλδ των ίδιων των Αρβανιτών και των αυτοδιοικούμενων στρατιωτικών κοινοτήτων τους.
Όχι τι νομίζει ο καθένας, όχι τι νομίζουν οι άλλοι γι' αυτόν, αλλά τι "διαβάζουμε" στην ίδια τη ζωή τους!
Όχι το "ελληνικό". "αλβανικό", "τουρκικό" ή οτιδήποτε άλλο DNA, διότι ο θεός φτιάχνει ανθρώπους κι όχι έθνη, αλλά ο τρόπος ζωής, ο τρόπος που ζει και πεθαίνει ο άνθρωπος, το είδος του ανθρώπου, ο τρόπος που ιεραρχεί τις ανάγκες του και, παραπέρα, ο τρόπος που οργανώνει τις κοινότητές του, (τα κομμούνια, όπως τα έλεγαν τότε, πριν το κομμουνιστικό κίνημα του Μαρξ και του Ένγκελς!), ο τρόπος που ίσταται μπρος τον θεό, ο τρόπος που σχετίζεται με τις συλλογικότητες "των άλλων".... και άλλα πολλά.
Το βιβλίο εκδόθηκε το 2014, Νοέμβρη μήνα.
Διέγραψε, έκτοτε, μια δεκαετή και πλέον πορεία, χωρίς να χάσει την επικαιρότητά του.
Μπαίνοντας στο 2026, και ενώ τα σύννεφα του πολέμου διαχέονται από την Ουκρανία σε όλη την Ευρώπη και την υδρόγειο, πιστεύω ότι οι "Παράξενοι φτωχοί Στρατιώτες" είναι όχι μόνο το ίδιο επίκαιροι αλλά πολύ περισσότερο!
Εκτός των πολλών άλλων στοιχείων που μπορώ να επικαλεστώ, ένα είναι στην καθημερινότητά μας πλέον:
Η στρατιωτική παράδοση!
Οι Αρβανίτες, και στις δύο εκδοχές τους, Ελληνική και Τουρκική, είναι φορείς της ηπειρωτικής στρατιωτικής παράδοσης της βυζαντινής και μεταβυζαντινής οικουμένης!
Ηπειρωτικής, διότι υπάρχουν κι άλλες τέτοιες παραδόσεις, όπως η Κρητική και η Ποντιακή.
Παράδοση που εκπαιδεύει έναν τύπο ανθρώπου, για αρκετές γενιές μέσα στα χίλια (1000) χρόνια της. Και φτάνει, στον χώρο, μέχρι την Αίγυπτο, την Ισπανία και τις Νέες Χώρες των Ισπανών κονκισταδόρων, και στον χρόνο, μέχρι τον Β' Π.Π. και την Αντίσταση.
Ο "Ορέστης", το βιβλίο που ακολούθησε τους "Στρατιώτες", μπορεί να πει κανείς ότι, είναι συνέχεια και τεκμηρίωση αυτής της αντίληψης των πραγμάτων.
Ότι υπάρχει μια ελληνική στρατιωτική παράδοση που διαμορφώνει τα άτομα και τις κοινότητές τους, μια στρατιωτική παράδοση αντίστασης με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά πολύ βαθύτερα από τον ανόητο μιλιταρισμό που προσπαθεί να στρατιωτικοποιήσει μια κοινωνία ακριβώς όταν δεν υπάρχουν αυτά τα χαρακτηριστικά, αυτά τα θεμέλια.
Είναι, λοιπόν, παραπάνω από επίκαιροι οι "Στρατιώτες" μου, οι οποίοι, μεταξύ άλλων, θέτουν το ζήτημα της στρατιωτικής παράδοσης!
Είναι αυτή η στρατιωτική παράδοση και μάλιστα με τα ίδια χαρακτηριστικά που κάνει τους μεν Ρώσους να νικάνε και τους δε "Ευρωπαίους" να ηττώνται κατά κράτος στην Ουκρανία!
Είναι αυτή η απωλεσθείσα στρατιωτική παράδοση που κάνει τους "Ευρωπαίους" να μη μπορούν να νικήσουν σε οποιονδήποτε πόλεμο.
Τώρα, γιατί οι "Ευρωπαίοι" απώλεσαν αυτήν την όποια στρατιωτική παράδοση, αν ποτέ είχαν κοινή, είναι άλλου παπά ευαγγέλια.
Το τι κάνει όμως έναν λαό να επιλέξει την αιώνια ειρήνη και την ουδετερότητα, μπορούμε να το μελετήσουμε κάμποσο μέσα από την ιστορία των Αρβανιτών. Η μάχη του Μαρινιάνο το 1515, δίδαξε με οδυνηρό τρόπο τους πολεμοχαρείς Ελβετούς αυτή την αγάπη για την ειρήνη.
Ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν κάτι ανάλογο και για τους Γάλλους και για τους Άγγλους. Από κει προέρχεται το "πουρπουά" των Γάλλων του Β' Π.Π. και η τζίτζιλε - φίτζιλε εμπλοκή των Άγγλων στις χερσαίες επιχειρήσεις του. Κι αν σοκάρεται κανείς από την απαξίωσή μου στην πολεμικότητα των "συμμάχων" μας, ας δει τις απώλειες, όχι των Άγγλων και των Ρώσων, πχ, αλλά των Άγγλων και των Ελλήνων.
Επίκαιροι, λοιπόν, και χωρίς ημερομηνία λήξης οι "Στρατιώτες" μου!
Υπάρχουν ακόμα κάποια αντίτυπα της 1ης έκδοσης.
Ζητήστε τα στα βιβλιοπωλεία και στο διαδίκτυο....
Μπορείτε να ακούσετε το κείμενο εδώ
